woensdag 27 januari 2016

Feedback groepsgenoten

Onderstaand de links van de feedback die ik heb gekregen van mijn groepsgenoten:

Dewi
Jos
Karin
Joost

Hierbij kom ik uit op totaal 30 punten.

En hieronder de links naar de feedback die ik mijn groepsgenoten gegeven heb:

Dewi
Jos
Karin
Joost

maandag 25 januari 2016

Feedback peer

Een van de criteria voor de opdracht:
De gekozen trends zijn voorgelegd aan peers in onderwijsinnovatie-trajecten (bv in landelijke/regionale netwerken of digitale fora).

Vandaar dat ik mijn blog opgestuurd heb naar een peer: Jurre (MSc Human-Technology-Interaction)

Onderstaand het feedback formulier wat ik ontvangen heb.


Feedback peer

Toekomst scenario's


Aan de hand van de beschrijvingen die hieronder staan, heb ik twee toekomst scenario's geschreven.



21st century skills






Scenario 1, kennisoverdracht/ leerling gestuurd:
De leerlinge/studenten geven hier zelf aan wat zij willen leren om zichzelf nog verder te ontwikkelen. Hierbij kunnen ze een keuze maken uit bepaalde vakken of onderwerpen. De leerkracht zal hier dan instructie over geven en de leerling neemt deze overgedragen kennis in ontvangst.
Het onderwijs zal dus geheel gericht zijn op de persoonlijke ontwikkeling van de leerling en de behoefte die deze leerling heeft. De leerkracht past hierbij voortdurend de hulp aan op het niveau van de ontwikkeling van het kind

Scenario 2, kennisconstructie, leerling gestuurd:
De leerlingen/docenten gaan hierbij zelf actief kennis opbouwen, door bijvoorbeeld zelf onderzoek te doen naar bepaalde onderwerpen die zij zelf kiezen a.d.h.v. eigen interesses en behoeften. De kennis die de leerling opbouwt is een persoonlijk bouwwerk van die leerling, de leerkracht zal ondersteuning geven.
De leerkracht zal geen instructie moeten geven, en ook geen vervolgend opdracht aandragen. De leerkracht treedt alleen op als coach. De leerling gaat zelf op zoek naar de benodigde kennis en zal deze verwerken en eigen maken.

Scenario 3, kennisoverdracht, leerkracht gestuurd:
Dit is meer gericht op het traditioneel onderwijs, zoals nu bestaat. De leerkracht zal zelf  aanbod voor de leerlingen/studenten kiezen (passend bij hun ontwikkeling en behoeftes) en zal dit aanbod overdragen. De leerkracht zal bepalen wat de werkwijzen, de inhoud en de werkregels zijn. De leerlingen wordt geacht dit te volgen.
De leerkracht past hierbij voortdurend de hulp aan op het niveau van de ontwikkeling van het kind

Scenario 4, kennisconstructie, leerkracht gestuurd:
De leerkracht zal hierbij de werkwijzen, de inhoud en de werkregels bepalen. Maar de leerlingen/studenten moeten zelf opzoek gaan naar informatie en deze verwerken en eigen maken. Hierbij krijgen de leerlingen/studenten bijvoorbeeld een ‘to do’ list of een lijst met eisen waar het werk uiteindelijk aan moet voldoen. Dit kan bijvoorbeeld in de vorm van een project zijn waar de kinderen zelf op zoek gaan naar informatie, maar het uiteindelijke resultaat moet dan voldoen aan de eisen van de leerkracht.

Digitalisering:


Scenario 1 Individueel leren, online communicatie
Leerlingen/ studenten halen de gewenste kennis van het internet, kennis wat aansluit bij hun talenten en interesses. Hierdoor zal er dus ook een meer gedifferentieerd aanbod zijn.
De benodigde kennis zal deels thuis tot zich genomen worden, door gebruik te maken van bijvoorbeeld ‘flipping the classroom’. De kennis hoeft hierdoor niet meer plaats en tijdsgebonden aangeboden te worden.
Daarnaast zal er gewerkt worden met e-learning. De leerlingen/ studenten bepalen zelf hoe, wat, wanneer en waar ze leren.

Scenario 2 Leren in teams, online communicatie
Leerlingen/ studenten zullen de kennis ‘grens overstijgend verhalen’. De kennis zal vanuit de hele wereld komen en gedeeld worden, waardoor er ook internationaal samengewerkt kan worden.
Leerlingen/ studenten zullen dus een breder aanbod van kennis krijgen en ze zullen meer inzicht krijgen in de wereld.
Daarnaast zal er gewerkt worden met e-learning. De leerlingen/ studenten bepalen zelf hoe, wat, wanneer en waar ze leren.

Scenario 3 Leren in teams, offline communicatie
Leerlingen/ studenten zullen plaatsgebonden werken en leren in teams aan projecten. Hierbij zullen ze bijvoorbeeld werken met leerarrangementen, waarbij de leerlingen/studenten de 21st  century skills zullen inzetten. Hierbij delen zij ervaringen en ideeën, zodat er samen een proces doorlopen zal worden wat uiteindelijk tot een eindresultaat leidt.

Scenario 4 Individueel leren, offline communicatie
Leerlingen/ studenten zullen onderwijs volgen wat veel zal lijken op het traditioneel onderwijs, waarin zij weinig tot niet zullen samenwerken. Ze zullen direct kennis aangeboden krijgen van een docent, in een klassikale opstelling.

Trend: digitalisering

digitalisering




Wat houdt de trend in?

Met ‘digitalisering’ worden de veranderingen aangeduid die zich voltrekken in de maatschappij en de economie t.g.v. de invloed van informatie- en communicatietechnologie (‘ICT’). Het hier gebruikte begrip ‘digitalisering’ is dus veel breder dan de toepassing van de ICT sector (Encyclo, 2016).

Nederland is een samenleving die steeds verder digitaliseert. Nederland staat zelfs op dit moment in internationale ranglijsten steevast in de top. Hiermee lopen we voorop in het gebruik van digitale diensten. Dit is ook terug te zien in het onderwijs.

Digitalisering houdt dus in dat het traditioneel onderwijs steeds meer naar de achtergrond gaat en de vorm van onderwijs er anders uit gaat zien. De kinderen zullen uiteindelijk niet meer uit boeken leren, maar zullen met behulp van digitale middelen leren (Panteia,….). Zo zijn er digitale lesmethodes en digitale leerplatformen. Het onderwijs zal uiteindelijk niet meer tijd en plaats gebonden zijn (Frankwatching, 2016).

Er zitten verschillende voordelen aan het feit dat ook het onderwijs steeds verder aan het digitaliseren is:
  1. ·      Docenten krijgen een beter inzicht in de leerlingen en hun ontwikkeling;
  2. ·      Het onderwijs wordt flexibeler en meer vraag gestuurd;
  3. ·      Het onderwijs is niet meer tijd en plaats gebonden (Kommers, 2005);
  4. ·      Het onderwijs aan leerlingen kan beter op maat gegeven worden. Het geven van individuele feedback, mogelijkheid om de oefeningen per leerling aan te passen. Dit haalt de beste resultaten naar boven.
  5. ·      Ervaringen van leerlingen kunnen makkelijker en sneller gedeeld worden;
  6. ·      Een beeld zegt meer dan duizend woorden (Panteia)


Een van de belangrijkste redenen waarom het onderwijs ook aan het digitaliseren is, is het feit dat het gedrag van de leerlingen verandert:
  • ·      Zij zijn op gegroeid met media;
  • ·      Om succesvol te zijn in de toekomst moeten zij andere vaardigheden leren;
  • ·      Zij moeten flexibel nieuwe kennis en nieuwe vaardigheden kunnen aanleren, in hun eigen tempo (Frankwatching, 2016).



Benoem de drijvende kracht.
De drijvende kracht die ik hierbij heb gezet is leerinhouden. Dit is dan gericht op hoe de lessen en de kennisoverdracht is vormgegeven.    

Om goed onderwijs te geven, is het nodig om vast te stellen wat er wordt nagestreefd. Als een school inzet op 'meer creativiteit', dient ze doelen te stellen die zijn te relateren aan de ontwikkeling van creativiteit en de schoolvisie daarop. Naarmate doelen specifieker zijn, gaat er een grotere sturende functie vanuit. In de doelen wordt immers duidelijk waar de lessen over gaan en wat er nagestreefd wordt. Daarmee zijn doelen onderdeel van een planmatige aanpak. Doelen kunnen onder meer betrekking hebben op kennis, vaardigheden en houding en hebben een relatie met kerndoelen en eindtermen. Ook elementen uit de schoolvisie kunnen  vertaald worden in doelen (SLO, 2015).

Met horizontaal de volgende uitersten: Online – Offline.
En verticaal de volgende uitersten: Individueel –teams.

Onderbouw m.b.v. theorie.

Online – offline:

Informatie en communicatie technologie is steeds belangrijker in onze maatschappij.  Het uitwisselen van kennis, het verwerven van informatie, leren en netwerken verlopen steeds meer via digitale leermiddelen. Daarom moet het onderwijs dan ook ICT-geletterde lerende en werkende opleiden voor de 21ste eeuw. Tegenwoordig is ICT onmisbaar in het onderwijs als middel van leren van kinderen en om de organisatie daarvan te faciliteren. Deze technologie maakt het steeds meer mogelijk om passend onderwijs te geven en hiermee recht te doen aan de verschillen die er zijn tussen kinderen. Het inrichten van persoonlijke leerroutes wordt door deze technologie steeds gemakkelijker en meer mogelijk (Ixperium, 2015).

Scholen gebruiken deze technologische middelen om de kinderen van nu voor te bereiden op de toekomst. Een toekomst waarin snellere, tijd en plaats ongebonden communicatie gaat plaatsvinden (Klingberg, 2011).
Hierbij is het van belang dat de kinderen vaardigheden op het gebied van samenwerking, sociaal- culturele bewustzijn, communicatie en ICT vaardigheden aangeleerd worden (Voogd & Robin, 2010). Aangezien deze kinderen in de toekomst zullen gaan communiceren met mensen over de hele wereld (Kennisnet, 2015).

Een belangrijk onderdeel op het gebied van online leren, is het e-learing (online opleiden). Dit zijn leeractiviteiten waarbij je interactief gebruik maakt van een computer die is verbonden met een computernetwerk. Dit zijn dus alle leervormen die gebruik maken van een computernetwerk voor distributie, communicatie over en weer en facilitering. Het online leren maakt onderwijs op afstand mogelijk.
Het online leren richt zich op het volgende:
  • ·      Het leerproces zelf, individueel en in groepsverband;
  • ·      Ontwikkelen en beheersen van leermateriaal en leerprocessen;
  • ·      Organiseren van leeractiviteiten (Wikipedia, 2013).


Wat aansluit bij online opleiden is ‘Massive open online course (MOOC). Dit is een cursus waarbij de deelnemers worden verdeeld en het cursus materiaal wordt verspreid over het web.
Daarnaast is er ook nog het corporate e-learning. Dit zijn learning portals voor individuen met een specifieke leerbehoefte, een elektronische leeromgeving(Wikipedia, 2013).

Door de online mogelijkheden die er zijn, kunnen leerlingen en studenten elk gewenst moment in eigen tempo leren met e-learing als een volwaardig leermiddel. Om ervoor te zorgen dat het een volwaardig leermiddel is, moet de inhoud en de vorm goed afgestemd zijn op de praktijk en de doelgroep. Hierbij zouden dan inhoudsdeskundige en opleidingsdeskundige betrokken zijn (Farmaceutische educatie, 2015).

Individueel – teams:

Van zelfstandig leren is sprake wanneer na de leerlingen na een uitleg/ instructie individueel verwerkingsactiviteiten gaan doen (Cöp, 2016).
Dit zelfstandig leren kan op allerlei manieren vorm gegeven worden: Kinderen kunnen na een instructie zelfstandig de stof gaan verwerken, kinderen kunnen zelfstandig werken aan een project of kinderen kunnen zelfstandig aan de slag met een weektaak (Wolthuis, 2006/2007).

Er is een duidelijk verschil tussen individueel leren en het leren van en in een team. Individueel leren kan gezien worden als een proces van actie en reflectie. Hierbij wordt actie ondernomen, wordt er beoordeeld door de actor en wordt het leerproces aangepast om de gewenste uitkomsten te produceren. Het team leren daarentegen is het proces waarin een team actie onderneemt, feedback verkrijgt, hierop handelt en zo veranderingen maakt om zich aan te passen of te verbeteren (Edmondson, 2002).
Voordelen van het teamleren (kunnen voor een verhoging van het lerend vermogen zorgen):
·       Meerdere mogelijkheden, routes tot ontwikkeling en een grotere diversiteit. Vanuit meerdere denkwijzen kunnen er beslissingen genomen worden (Kilgore, 1999). Er kunnen meerder oplossingen gecreëerd worden en hiervan kan de beste oplossing gekozen worden.
·       De kennisdeling die plaatsvindt in een groep. Het delen van kennis is een continue proces (Kilgore, 1999). De beschikbare informatie wordt binnen een team verspreid en verbreed. Hieruit kunnen nieuwe conceptuele modellen ontstaan, die getoetst en geëvalueerd worden.
·       Double-loop-learning. De onderliggende redenen voor een fout worden geanalyseerd en aangepast (Edmondson, 2002).
Een nadeel van het team leren zou het afhankelijk van elkaar zijn. Je moet rekening houden met je teamgenoten en dit kan belastend zijn. Samenwerkend leren is een van de best bestudeerde strategieën voor in de klas. Samenwerkend leren zorgt ervoor dat, mits het goed ingezet wordt, de resultaten van de kinderen gemiddeld beter zijn dan wanneer er individueel leren of leren in een competitieve setting plaatsvindt. Samenwerkend leren maakt namelijk voor de leerkracht en voor de kinderen het leren hoorbaar en zichtbaar, zodat er beter ingespeeld kan worden op de behoeftes tijdens het leren (Ebbens & Ettekoven, 2013).

In de theorie hieronder worden 3 kernbegrippen uitgewerkt: de 5 sleutelbegrippen, vaardigheden van de kinderen en vaardigheden van de leerkrachten.

De 5 sleutelbegrippen:
Dit zijn begrippen waaraan het samenwerkend leren moet voldoen, als het ingezet wordt in de klas.

1) positieve wederzijdse afhankelijkheid:
  • -       De kinderen hebben elkaar nodig om de taak af te ronden en hierin succes te ervaren.
  • -       De kinderen kunnen niet zonder elkaar tot een goed einde komen van de activiteit.
  • -       Er moet hardop gedacht worden, zodat iedereen de gedachten gang kan volgen en er eventueel iets toegevoegd kan worden.
  • -       Er is een gemeenschappelijk doel waaraan gewerkt wordt, iedereen gaat dezelfde richting op.


2) individuele aanspreekbaarheid
  • -       Kinderen kunnen elkaar aanspreken op de inbreng die gegeven wordt en op het behaald eindresultaat.
  • -       Het eindresultaat wordt eigen gemaakt.
  • -       Alle kinderen doen ertoe en dat wordt regelmatig zichtbaar en duidelijk gemaakt.


3) directe interactie:
  • -       Elkaar maximaal stimuleren om elkaar te helpen.
  • -       Gedachten van kinderen worden uitgewisseld.
  • -       Kinderen ondersteunen elkaar
  • -       Er wordt feedback en er worden complimenten gegeven.
  • -       Elke groepslid heeft een bijdrage.


4) aandacht voor de ontwikkeling van sociale vaardigheden:
  • -       Elkaar leren kennen en vertrouwen.
  • -       Leren duidelijk en helder te communiceren.
  • -       Leren elkaar te ondersteunen en accepteren.
  • -       Problemen worden actief opgelost.


5) aandacht voor het groepsproces:
  • -       Er is aandacht voor de wijze waarop er is samengewerkt en hoe het proces verlopen is. Dit wordt met elkaar besproken en hieruit worden doelen gehaald voor de volgende keer (Ebbens & Ettekoven, 2013).


Vaardigheden van leerlingen:

Kinderen kunnen informatie beter verwerken als ze actief bezig zijn met de informatie, als er meer variatie is en als ze er ook feitelijk wat mee doen (Ebbens & Ettekoven, 2013). Hierbij hebben de kinderen behoeften aan competentie en aan persoonlijke verbondenheid door met anderen samen te werken (Schuit, Vrieze & Sleegers, 2011). Kinderen worden hierdoor onder andere meer beloond voor hun werk, ze krijgen waardering en complimenten die ze kunnen omzetten naar motivatie en betrokkenheid (Kagan, 2004).

Er zijn verschillende vaardigheden waar kinderen aan kunnen en uiteindelijk moeten voldoen:
  • -       de kinderen kunnen zelf betekenis geven aan het eigen leren;
  • -       de kinderen kunnen overleggen over het leren en hierbij steun geven aan elkaar;
  • -       de kinderen kunnen eigen verantwoordelijkheid nemen voor het leren;
  • -       de kinderen weten dat ze elkaar nodig hebben (positieve wederzijdse afhankelijkheid);
  • -       de kinderen kunnen hun denkstappen hardop verwoorden om zo het denken te ontwikkelen (Ebbens & Ettekoven, 2013).
  • -       de kinderen kunnen problemen zelf oplossen (Smiths, zd)


Vaardigheden leerkrachten:

Het samenwerkend leren moet structureel, maar niet te vaak worden ingezet (Marzano, Pickering & Pollock, 2008). Leerkrachten krijgen hierbij een heel andere rol, dan de rol die ze kennen bij het traditioneel onderwijs (Schipper, 2012). Ze worden organisator, begeleider (Ebbens & Ettekoven, 2013) en coach (Smiths, zd).

Om het samenwerkend leren goed te kunnen begeleiden in de klas moeten leerkrachten specifieke vaardigheden ontwikkelen:
  • -       de leerkrachten kunnen een korte en duidelijke instructie geven, waarbij er veel interactie is tussen de kinderen;
  • -       de leerkracht kan tijdens het rondlopen en begeleiden de kinderen observeren en met die informatie het leerproces evalueren;
  • -       de leerkracht kan tijdens en achteraf effectieve feedback geven op het leerproces van de kinderen (van Vught, 2002).
  • -       de leerkrachten kunnen de opdrachten zo formuleren dat deze alleen afgerond kunnen worden als alle groepsleden zicht volledig inzetten.
  • -       de leerkrachten creëren een klimaat waarin de kinderen actief, betrokken en met plezier leren. Hierin kunnen de kinderen zich optimaal ontwikkelen (Förrer & Schouten, 2009).


Naast deze vaardigheden zijn er volgens Johnson & Johnson (1991) verschillende dingen die de leerkrachten kunnen doen om de kinderen goed te stimuleren:
  • -       de leerkrachten moeten samenwerkingssituaties creëren waarin leerlingen samenwerken aan een gemeenschappelijk doel.
  • -       de leerkrachten moeten gemeenschappelijke producten meer benadrukken dan individuele.
  • -       de leerkrachten moeten aandacht geven aan interpersoonlijke vaardigheden tussen leerlingen zodat samenwerking plaats kan vinden.
  • -       de leerkrachten moeten de verantwoordelijk voor het welzijn van elkaar aan leerlingen geven.
  • -       de leerkrachten moeten gevoelens van ondersteuning, acceptatie, zorg en betrokkenheid bij elkaar aanmoedigen
  • -       de leerkrachten moeten leerlingen aanspreken op verantwoordlijkheden ten opzichte van elkaar.
  • -       de leerkrachten moeten verzekeren dat leerlingen die samen leren daarbij succesvol zijn.



Tegenbeweging

Ondanks dat er veel toename is van digitale technieken is er ook een tegentrend zichtbaar.
Zo worden er steeds meer online diensten aangeboden en afspraken gemaakt met een offline uitwerking (Duimel & de Haan, 2007).
Dit kan gekoppeld worden aan de waarde die men hecht aan veiligheid en privacy op het internet (Trend Micro, 2015). Bij veiligheid kan gedacht worden aan de negatieve invloeden van cyberaanvallen waar consumenten en bedrijven zich steeds moeilijker tegen kunnen verdedigen (FastByte, 2015). Daarnaast zijn er ook nog de privacy problemen. Steeds meer gegevens van jou worden verzameld en gebruikt. Deze gegevens kunnen voor een lange tijd op het internet bewaart worden en rond gaan op het internet.
Daarnaast kun je nooit zeker zijn van de persoon of personen waarmee je online contact hebt.
Maar ook omdat het nog relatief nieuw is moet de kwaliteit voor veel mensen nog bewezen worden. Wat is nu eigenlijk echt de meerwaarde van die digitale ontwikkeling en de digitale technieken.

Hoe relevant voor de eigen sector en andere sectoren?
Digitalisering heeft een grote impact op een brede sector in het onderwijs, al weten we niet waar de drijvende krachten ons brengt.
Maar desondanks kiezen veel onderwijsinstellingen digitale leermiddelen om zo de kinderen voor de bereiden op de toekomst.
Gekeken naar alle ontwikkelingen die nu plaatsvinden op het gebied van digitale technieken, kan er gesuggereerd  worden dat er in de toekomst veel meer gewerkt zal worden met digitale middelen. Daarom is het belangrijk om de kinderen voor te bereiden hierop en deze ontwikkelen eigen te laten maken. Als kinderen van jongs af aan mee gaan met de ontwikkelingen, zullen zij in de toekomst minder moeite hebben met de veranderingen die dan plaats vinden.

Welke drijvende kracht zou uitgewerkt kunnen worden in je eigen situatie en hoe?
Ik denk dat online en offline leren iets is wat in de toekomst nog verder uitgezocht en uitgewerkt moet worden. Daarom zou ik dit onderdeel op dit moment nog niet uitwerken in mijn eigen praktijk, ik denk dat de school daar op dit moment nog niet aan toe is.

Waar de school op dit moment al wel veel mee bezig is, is de leerinhouden zo vormgeven dat de kinderen meer in teams aan de slag gaan. Dit wordt onder andere gedaan door de leerarrangementen die hierboven beschreven staan. Hierbij wordt er al veel meer verwacht van de kinderen dat zei samenwerken om kennis eigen te maken en te delen met elkaar. Hierdoor worden zijn ze samen verantwoordelijk voor de uitkomst. Afhankelijk van de opdrachten en projecten die aangeboden worden, zullen ze hierbij wel digitale technieken nodig hebben. Maar het zal niet zo zijn dat ze samen met iemand, over het net, aan een opdracht werken. Ze zijn tijd en plaatsgebonden, fysiek samen om aan het project te werken.

Zou je het leerteam adviseren om voor deze trend te kiezen? Onderbouw.
Ja ik zou dat zeker doen. Nogmaals: het is belangrijk om de kinderen/ studenten voor te bereiden op de veranderingen die de toekomst met zich mee zal brengen. Een van die veranderingen zal zeker het nog meer gedigitaliseerd leren werken zijn. Om er voor te zorgen dat de kinderen mee kunnen met deze ontwikkelingen, is het belangrijk om ze daar nu al op voor te bereiden.
Daarnaast kan het zo zijn dat in de toekomst ‘de wereld kleiner wordt’. Dit zal inhouden dat de leerlingen van nu in de toekomst steeds meer samen zullen werken en kennis zullen delen met mensen over de hele wereld. Hiervoor is het belangrijk dat ze weten hoe ze samen moeten werken en welke onderdelen hierbij belangrijk zijn. 

Bronnen:

SLO (2014). Digitale geletterdheid en 21e eeuwse vaardigheden in het funderend onderwijs: Een conceptueel kader. Enschede: SLO.

Berg van den, M.J.M. (2003). Modernisering van leerarrangementen. Kerkraden.  

Ettekoven, S. & Hooiveld, J. (2010). Leren en onderwijzen. Noordhoff, uitgevers B.V.

Vygotsky, L.S. (1935b). Onderwijs en cognitieve ontwikkeling bij kinderen. In: Wolters, M.A.D. (red.) Vertalingenbundel Russische psychologie. Utrecht: IPAW.

Slaats, A. (1999). Reproduceren & construeren. Tilburg: Katholieke Universiteit Brabant: Academisch proefschrift.


Kennisnet (2015). Alles wat je moet weten over 21e eeuwse vaardigheden.  Opgeroepen op 22 januari, 2016 van: https://www.kennisnet.nl/artikel/alles-wat-je-moet-weten-over-21e-eeuwse-vaardigheden/